Ku dojrzałości. Emocjonalna mądrość

Nauczyciele i nauczycielki mogą uczyć skutecznych sposobów radzenia sobie z trudnymi emocjami, takimi jak: złość, zazdrość, zawiść, smutek, żal. Zdrowe odreagowanie emocji może odbywać się poprzez aktywność fizyczną

 

 

 

W poprzednim odcinku stwierdziłem, że nawet gdy nie możemy bezpośrednio badać mechanizmów regulacji emocjonalnej, możemy stosować metody wspierania i rozwoju tej regulacji („Kontrolować emocje?!”, GN nr 14 z 5 kwietnia br.).  Chodzi o to, by uczniowie i uczennice doświadczali pozytywnych efektów regulacji emocjonalnej. Tylko czy aby na pewno wiemy, jakie sposoby wspomagania takiego rozwoju są skuteczne? W tym odcinku przyjrzymy się czterem takim sposobom.

 

Wiedza i refleksja

Ludzie mają się za istoty podejmujące decyzje i dokonujące ocen racjonalnie, tymczasem w ogromnej części z ukrycia rządzą nami emocje. Psycholog Jonathan Haidt (patrz – literatura) stwierdził: „To emocjonalny ogon macha racjonalnym psem”. Z perspektywy ewolucji jest to przystosowawcze. Emocje skracają procesy przetwarzania informacji i podejmowania decyzji. Wywołują automatyczne reakcje lub uruchamiają procesy, zapośredniczone w korze mózgowej, bardziej przemyślanego postępowania. „Droga korowa” zaś umożliwia nam eliminację niepotrzebnych reakcji, na co zwraca uwagę Joseph LeDoux w „Mózgu emocjonalnym” (s. 192 – literatura).

Na co naturalną odpowiedzią są emocje? Przyjrzyjmy się złości.

 

 

(...)

 

Tomasz Garstka

psycholog

 

Cały tekst  - tylko w Głosie Nauczycielskim (nr 16), także w formie e-wydania